شود آیا که شوم پاره ای از پیرهنت که رسانم عطش خویش به ناب دهنت لطفها می کنی ار بار دهی بار دگر زمهریری برسد گرمی خورشید تنت فرج از چاه زنخدان توام نیست که نیست وای اگر زلف نگیری ز گذار بدنت غرق در وحدتم از کثرت آیینه و آب همه جا جلوه روی و سخنی از سخنت مِنّت از پیر و جوانت همه در من به ظهور که چه آموختم از خرد و کلان و کهنت من نه از خال لبت بگذرم ای غنچه دهن نه هم از گرمی جانبخش حریر بدنت باز یابم که مرا جز تو اثر نیست که نیست گم شدم در شکن زلف شکن در

جمعه 6 بهمن 1396 06:56 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی گر مستِ مدام از خم صد ساله شوید با دست تهی به جنگ ابلیس روید جز دست دعا که خالی از ما و منی ست دستی نرسد به دامن قربِ بعید (صفایی) مرورگر شما از Player ساپورت نمی کند

جمعه 6 بهمن 1396 09:29 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی با که گویم که چها دیده ام از دوش و برش یا چها می کشم از تنگی دور کمرش آنکه بر ظلمت زلفش گره انداخته است جاری آب حیات است به چشمان ترش (صفایی)

شنبه 7 بهمن 1396 09:42 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی دم به دم فوج ملک میرسد از ره به رصد اندکی مانده که اعجوبه دوران (عج) برسد کیش ما حب علی (ع) حب حسین بن علی (ع) است هر که زین دایره بیرون به وصالش نرسد (صفایی) مرورگر شما از Player ساپورت نمی کند

آنکه شد مست می از لعل لب نوش شما راه برده ست ز جائی به بر و دوش شما همگان سوی تو آیند چه زیبا و چه زشت ما که رندیم و گدا صاف در آغوش شما (صفایی) Your browser does not support the audio element.